| تبليغات | X |
 |
 |
|
| شعر |
|
من شنیدم یکی از بچه ها ی انجمن داستان بابلسر خودکشی کرد...................
حالا من خوبم. ولی تو باور نکن. |
|
+ نوشته شده در
شنبه بیستم مهر 1387ساعت 11:38 توسط رها |
|
|
کسی چه میداند؟
شاید این جهان جهنم سیاره ایی دیگر باشد........ها؟ |
|
+ نوشته شده در
شنبه بیستم مهر 1387ساعت 11:21 توسط رها |
|
|
حالا که رفته ای
کنارش می نشینم گریه نمی کند دستش را می گیرم گریه نمی کند به پایش می افتم گریه نمی کند نکند اتفاقی افتاده است که شعر گریه نمی کند ۲۱ حالا که رفته ای بهانه ی خوبی است "شب سکوت کویر" فقط صدای این هق هق را کم کنید ۲۵ حالا که رفته ای دوباره زنگ می زنم شماره همان شماره است گوشی را برمی دارند گوشی را می گذارم ۳۲ حالا که رفته ای تعجب می کنم چرا کفش هایت را نپوشیده ای!؟ ۴۳ حالا که رفته ای هر صبح گونه های هردو اتاق تاریک است تاریک از شبی که نرفته است ۷۹ حالا که رفته ای بهانه ی خوبی است صدایش را می گویم "ای چراغ هر بهانه" گنجشک هارا می گویم ۱۰۵ حالا که رفته ای هیچ راهی مرا به جایی نمی برد در حافظه ام می چرخم همه کلیدهارا گم کرده ام ۱۰۸ حالا که رفته ای پرده ها را می کشد بی حوصله ی هیچکس به گوشه ای می رود سر بر زانو می گذاردو فکر می کند به روزی که نخواهد آمد ۱۱۹ حالا که رفته ای می گویند در میان همه دفترهایت نه پروانه ای خشکیده است نه گلی نه گلبرگی می گویند در میان همه ی دفتر هایت کودکی است که با پروانه ها به سراغ ماه می رود ۱۲۲ حالا که رفته ای بی هوا و بی حوصله سر به بیابان می گذارم در دوراهی امامزاده داود و سنگان توقف می کنم تکه ای از ماه در دامنم می افتد ۱۲۵ حالا که رفته ای سرت را بر شانه ام بگذار چشمانت را ببند اگر در کناره ی کارون شاعری را دیدی که در جستجوی هفده سالگیش بود بیدارم کن! محمدرضا عبدالملکیان |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه چهاردهم مرداد 1387ساعت 11:50 توسط رها |
|
|
حالا که آمده ای من هم همین را می گویم میان من و تو فاصله ای نیست میان من و تو تنها پرنده ای ست که دو آشیانه دارد ۲ حالا که آمده ای قبول کن جاده ها به جایی نمی رسند این بار از مسیر رودخانه می رویم ۳ حالا که آمده ای چترت را ببند در ایوان این خانه جز مهربانی نمی بارد ۴ حالا که آمده ای من هم موافقم در امتحان بعدی ورقه هایمان را سفید می دهیم سفیدِ سفید مثل برف ۵ حالا که آمده ای دوباره این سوال را از هم می پرسیم مگر ما برای ماهی ها چکار کرده ایم که این همه قلاب می اندازیم در آب؟! ۶ حالا که آمده ای می گویم چه ماجرای قشنگی است کبوتر ها دانه هایشان را در زمین می خورند و امتحانشان را در آسمان پس میدهند ۷ حالا که آمده ای هردو همین حرف را می زنیم مرزها را ما نکشیده ایم ما فقط برای سربازان گریه کرده ایم ۸ حالا که آمده ای کنارم بنشین بخند دیگر برای پیر شدن فرصتی نیست |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه چهاردهم مرداد 1387ساعت 11:47 توسط رها |
|
|
خداحافظ
پرده نشین محفوظ گر یه ها
|
|
+ نوشته شده در
شنبه پنجم مرداد 1387ساعت 12:0 توسط رها |
|
|
سلاخی میگریست
به قناری کوچکی دلباخته بود
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و چهارم تیر 1387ساعت 13:1 توسط رها |
|
|
ما هرچه را که باید از دست داده باشیم
از دست داده اییم
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و چهارم تیر 1387ساعت 12:56 توسط رها |
|
|
ما همه سرما خورده ی یک زمستانیم
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و چهارم تیر 1387ساعت 12:40 توسط رها |
|
|
ديرامدي موسي
دورهي اعجازها گذشته ست عصايت را به چارلي چاپلين هديه كن كه كمي بخنديم |
|
+ نوشته شده در
شنبه بیست و دوم تیر 1387ساعت 12:53 توسط رها |
|
 به دانش اگر مرد را راستی
پس چرا اینهمه کتاب رنجی نمیکاهند؟؟؟؟؟ |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه هجدهم تیر 1387ساعت 16:7 توسط رها |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
|
| نوشته های پیشین |
|
مهر 1387 مرداد 1387 تیر 1387 |
| پیوندها |
|
زهرا شعر های من و دیگران رنگهای رفته ی دنیا حسین پناهی درباره همه ی چیزهای خوب انجمن جامعه شناسی دانشگاه ازاد اسلامی mesbah سیاهه ی مسیر پل خواب |
|
RSS
|
